|
|
|
peşinde koştuğun mucizedir, sanki seni çakraz’a doğru çeken
ta ki, sapaktan içeri dönünce ‘hoş geldin’ der, herkese ali
neyi beklediği belirsiz gözlerinin önüne düşüverirsin birden
bilemedin, bir dal sigaradır istediği bu tek sözün karşılığında
nedir bizi kucaklayan? sarılacağımız kimdir bu yerde? bilmem
kısa süren bir tatil cezasıdır, belki de ilk satırıdır avunmanın
yanmak ve de soğumaktır ali’nin öğrenemediği yalnızlık dilinde
belki de, kumsalda seyrettiğimiz kendi gölgemizdir; kimbilir!..
-------------------------------------------------------------------------------------------
iki burun yengecinde bu köy
koy bir köy, sürtüyor yeşil kemanına geçmiş zaman telini
kumlu gövdesini sermiş, unutulup hatırlanıyor
her yaz; güneşi arkasına alan, ürkek ve uysal bir çocuk gibi
gözümüzü uzatıp geri çekiyoruz önünde
gönlünün tatilini arıyormuş meğer; o eski misafir
çizip duruyor, sınırını ayak izlerine değen denize, hep aynı
dalgasını dinledikçe şemsiyesine asılı radyonun
kimse kimsenin üzgüsüne duman değil bu köyde nedense
sadece serinlik isteyen bir köpeğin
sarkık dilini taklit ediyor yalan yere gezinen öbür gezginler
bu ağustos sıcağında tek dost
antensiz bir radyodur, ancak bir çocuğa misafir çocuk!..
ŞİİRLER:OSMAN GÜNAY
 |
 |