2 saat için Çakraz'a gelmek

Yazan:Kerim BOZ

        Bu hikaye 4 yıl önce başladı.Çakraz dergisinin 1. sayısı çıkmıştı.Telefondaki ses büyük bir kırgınlıkla ve kızgınlıkla dergide babalarını bulamadıklarını ve çok üzüldüklerini söylüyordu.Kimdi babaları?Çakraz'ın ilk öğretmeni Nurettin ÇAKIROĞLU.Oğlu Doğan ÇAKIROĞLU ve  gelini Mine ÇAKIROĞLU'na üzgün olduğumu ama bir dahaki sayıda bununla ilgileneceğimi söyledim.Ben sözümde durdum.Önce 130 bin tirajlı BÜTÜN DÜNYA adlı dergide "Bir Cumhuriyet Öğretmeni" olarak yayınlandı bütün hayatıyla.Daha sonra Çakraz dergisinde.Onlarda sözlerinde durdu.Bütün kitaplarını bağışladılar kütüphanemize.Sonra biz valilik oluruyla kütüphanemize isim koyduk."Nurettin ÇAKIROĞLU KÜTÜPHANESİ"

      Derken bir fikir çıktı ortaya.Madem açılışa geleceğiz öğrencilere hediyeler verelim başarılarından dolayı.Daha çok çalışsınlar bir sonraki yıla.Böyle başladı hikaye.Ama daha bitmedi.Çünkü bu yıl dördüncü kez geldiler.Yine tören yapıldı.yine hediyeler dağıtıldı.Doğan ÇAKIROĞLU tam bana "bu hediyeler yararlı oluyor mu?Beğeniyorlar mı?" dediği sırada yanımıza hıçkıra hıçkıra ağlayan bir öğrenci yanaştı.Hediyesinin bozuk olduğunu söyledi.Bu Doğan abinin sorusunun cevabı oldu.Doğan abi  hediyeyi aldı ve İstanbul'dan değiştirip geri göndereceğini söyledi.

    Bu hikayenin en ilginç yanı Doğan ÇAKIROĞLU'nun  ve eşi Mine ÇAKIROĞLU'nun 3 yıldır sadece törene katılmak ve hediye dağıtmak için 2 saatliğine Çakraz'a gelip hemen geri dönmeleri.Çalışma şartlarından dolayı.İlk yıl sadece gelip bir gece kaldılar.Diğer üç yıl 2 saat kalıp hemen döndüler.Niçin?Öğrencilerimize başarılarından dolayı hediye verip onları kutlamak için.Kendi çocuklarının törenine gelmeyen velilerin yanında çok onurlu bir davranış.Kendilerine çok çok teşekkür ediyorum herkes adına.Gelecek yıla görüşmek üzere.

2005 YIL SONU TÖRENİ